when the Choc Nut and Christmas islander blogs within the breeze of the Gulf

Isa sa mga nami-miss ko sa Pilipinas ay ang pagsakay sa traysikel o traysikol (tricycle). Iba’t ibang anyo, mayroong makulay mayroong simple, mayroong normal, mayroong parang iPod sa lakas ng sounds system. Ang larawan sa taas ay natiyempuhan ko nang bumisita ako sa Pampanga noong isang taon. Sa ilang bayan sa Laguna, malalapad ang mga traysikel. Hindi siguro basehan ang lapad at timbang ng pasahero, pero dahil mas maluwang ang lansangan doon. Sa Antique naman, maliit ang traysikel pero talikuran ang istilo. Pwede pang sumakay ang apat sa likod.

Noong nagbakasyon ako sa Pilipinas, ang unang ginawa ko ay kumain ng taho na inilalako sa kalye. Sa susunod na pag uwi ko, malamang ang una kong gagawin ay kumain ng Jollibee chickenjoy at hopia na galing sa Binondo, at sumakay sa traysikel o dyipni (jeepney).

Pero hindi ako sasakay sa traysikel na may nakadikit/palamuti na letrang GMA.

Ang Undas ay mas kilala sa tawag na Araw ng mga Patay o Todos Los Santos (na may kaakibat na birong “Todas” imbes na “Todos”). Nakaugalian itong tawaging Undas sapagkat ito ay inoobserba sa unang (mula sa salitang “uno”) araw ng Nobyembre. Ito ang unang pagkakataon na hindi ako nag obserba ng Undas sa Pilipinas. Sa pagkakaalala ko, simula limang taong gulang  ako hanggang noong 2007, ay walang palya ang aming pagdalaw sa sementeryo tuwing araw ng patay.

Ang labi ng aming mga mahal sa buhay (mother side) ay sentralisadong nakalibing sa Laguna. Ilang linggo bago sumapit ang Undas ay ginagawa ang lahat ng preparasyon bukod sa paglilinis ng hantungan. Nakalakihan ko na ito ay masayang pagkakataon para sa aming pamilya. Ito ay isa sa mga magandang pagkakataon para makita ko ang aking mga malalayong kamag anak. Nalalaman namin kung may bagong miyembro sa kanilang pamilya (anak, napangasawa, at iba pa; Dati ilang beses nila akong sinabihan nang “ikaw na ba yan?  Ang laki laki mo na at lalo kang gumanda.” Haha. Biro lang. May mga taon kasi na bigla ang aking pagtaas at pagbabago ng hitsura. Noon namang dalaginding na ako at tinitighiyawat, kung anu-anong payo ang sinabi nila). Nakapagbabalitaan nang mga nangyari at nagboboluntaryo ng impormasyon at tulong lalo na kung kinakailangan.

Read more

Nabanggit ko rito ang pagdating ng mahigit kumulang 200 na Pinoy taxi drivers sa Abu Dhabi.  Marami ang natuwa nang magdesisyon ang Tawa Sul Car Company na mag empleyo ng mga Filipino.  Oportunidad.  Noong isang linggo, sa magkaibang pagkakataon, may nakausap akong dalawang Pinoy na empleyado-drayber para sa naturang kompanya.  Noong nasa Pilipinas pa ako, may pagkasuplada (o sabihin nating pagiging maingat) ako sa mga hindi ko kakilala.  Pero nang nangibang bansa ako, kahit hindi ko kakilala at nginitian ako o binati ay malugod ko ring binabati.

Read more

Masaya ako sapagkat sabado ngayon. Karamihan sa mga opisina sa UAE ay walang pasok tuwing biyernes at sabado, ito ang aming weekend.  Sapagkat linggo na bukas, mababago na uli ang oras ng aking pagkain.

Nagsimula na ang Ramadan noong Setyembre 1, lunes.  Ito ang pinakaaabangang sandali ng mga Muslim. Ayon sa Kalendaryo ng Islam, ang ika-siyam na buwan ang tinutukoy na panahon kung saan ang Qur’an ay inilahad kay Anghel Gabriel, na inilahad naman sa Propetang si Muhammad.  Isang buwang ipinagdiriwang ang Ramadan.  Kung kaya noong Agosto 31, namahagi sila ng minatamis (sweets) gaya ng nasa larawan sa itaas, bilang pagpapakita ng kanilang kasiyahan.  Tinikman ko ito, lasang chocolate mousse.

Sa tuwing Ramadan, ang mga Muslim ay hindi pwedeng kumain simula bukang liwayway (dawn) hanggang takipsilim (sunset).  Sapagkat ako ay Katoliko, hindi ko ito inoobserba lalo na noong ako ay nasa Pilipinas pa.  Ngunit ngayong ako ay nasa Abu Dhabi na, hindi na ganoon kasimple ang lahat.

Read more

Ano nga ba ang tamang basehan nang pagbibigay ng pangalan sa isang tao? Naalala ko ang ikinuwento nang pumanaw kong Lola. Dati raw ay sa mismong araw ng kapanganakan pa lamang iniisip kung ano ang ipapangalan sa sanggol. Ngunit sa makabagong panahon, ilang buwan bago ang kapanganakan ay nakahanda na ang ipapangalan kung sakaling ang sanggol ay babae o lalaki. Sa Pilipinas at ibang bansa, kadalasan ang kasarian ng sanggol ay alam na. Ngunit sa ilang piling bansa, kagaya ng India, ipinagbabawal ang ultrasound, sapagkat ito ay hindi naaayon sa kanilang tradisyon.

Noong ako ay nasa haiskul, nakarinig ako ng kakaibang pangalan sa unang pagkakataon. Kung ano ang kanyang apelyido ay iyon din ang eksaktong pangalan niya. Ang dahilan? Ayon sa kanyang mga magulang, para raw madaling tandaan sa tuwing isusulat ang pangalan noong siya ay nasa elementarya pa lamang. Simula nang napunta ako sa Gulpo, muli kong naengkuwentro ang ganitong kumbinasyon ng pangalan. Sina Mohammed Mohammed, Mohammad Mohammad, at marami pang iba.

Read more